Over het Engels
| Belangrijkste landen waar Engels gesproken wordt: | Groot-Brittannië, Ierland, de Verenigde Staten, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland. |
| Het Engels is een officiële taal in: | Groot-Brittannië, Ierland, de Verenigde Staten, Canada, Australië, Nieuw-Zeeland. In vele voormalige Britse koloniën is het Engels een officiële tweede taal naast een andere taal. |
| Aantal moedertaalsprekers: | Rond de 354 miljoen. |
| Eigen benaming: | English, of voluit: The English language. |
| Alfabet: | Romeins (Latijns). |
| Aantal letters: | 26 (van A tot Z). |
| Regulering: (Van spelling, etc.) |
Geen regulering. |
| Classificatie: (Taalfamilie) |
Indo-Europees ------> Germaans --------> West-Germaans ---------------------> Engels |
| Engels is sterk verwant aan: | Schots, Nedersaksisch, Fries, Nederlands, Duits, Jiddisch, Afrikaans. |
| Engels is in mindere mate ook verwant aan:. | Deens, Zweeds, Noors, IJslands, Faeröers. |
| Engels is een verre verwant van: | Latijn, Grieks, Iers, Perzisch, Russisch, Hindi, Armeens, Litouws. |
| Het Engels is beïnvloed door: | Frans, Latijn, Grieks, Oudnoors, en een beetje door het Nederlands. |
| Het Engels heeft invloed gehad op: | Vrijwel iedere bestaande taal. |
Over de Engelse taal
Introductie
Het Engels onstond in de Middeleeuwen in Engeland. Vanaf het ontstaan van het Engels tot op de dag van vandaag is de invloed van het Engels blijven toenemen, wat het de onbetwiste wereldtaal maakt.
Geschiedenis
Het Engels werd naar Engeland gebracht door de Germaanse stammen
de Saksen, de Angelen (de samenvoeging van beide namen levert de
term Angel-Saksisch op) uit Noord-Duitsland, en de Juten uit Jutland,
deel van het huidige Denemarken. De taal uit deze tijd wordt het Oudengels genoemd. Dit Oudengels verschilde sterk van het Engels zoals we dat vandaag de dag kennen. Het had een uitgebreider alfabet met de letters ð, þ en æ en het was een sterk flecterende taal, net als het Latijn: Woorden werden verbogen naargelang hun functie in de zin.
Invloeden
De Engelse taal is in de loop der
tijden flink aan verandering onderhevig geweest. Toen de Germaanse
stammen naar het Britse eiland trokken leefden daar Keltische stammen.
Hun taal heeft weinig invloed gehad op het Engels. Door de vroege kerk bracht het Latijn wel
veel nieuwe woorden in. De vele invallen door de Noormannen, die zich later ook vestigden bracht
Scandinavische invloeden met zich mee. Een groep Noormannen vestigde
zich vanuit Scandinavië in Frankrijk, in, daarom heet die streek
ook zo, Normandië. Integreren ging hen goed af. Binnen een
eeuw waren ze geromaniseerd: Ze spraken Frans. Toen ze daarna naar het Britse eiland
trokken (in 1066) brachten ze daar Romaanse invloeden op de Engelse
taal met zich mee. Vanaf dat moment wordt de taal Middelengels genoemd. Doordat in de 18e en 19e en 20e eeuw Engeland
een wereldmacht was met vele koloniën werd het Engels een lingua
franca. Hier werd nog eens door bijgedragen door de opkomst van
de Verenigde Staten als politieke, maar vooral culturele, wereldmacht.
Het Engels vandaag de dag
Het Engels is qua structuur nog een Germaanse taal. Maar wanneer
je naar de woordenschat kijkt, zie je dat deze een evenwichtige
verdeling laat zien tussen Germaanse en Romaanse woorden. Daarom
is er naast een politiek-historische oorzaak ook een taalkundige
oorzaak van het feit dat het Engels de meest belangrijke taal van
de wereld heeft kunnen worden. Het Engels is makkelijk te leren
voor zowel mensen die een Germaanse taal als moedertaal hebben,
als mensen die een Romaanse taal als moedertaal hebben. Dit geldt
voor het grootste deel van Europa.
© 2012 Harm Schoonekamp | contact | Talennet | FAQ | sitemap
"Van dat, waarvan men niet kan spreken, moet men zwijgen.
Whereof one cannot speak, thereof one must be silent.
"
